rozstanie
Anna Kulesz

światło rozmywa kontury 
dotykanych przez ciebie rzeczy
nie da się zagrać  naszej symfonii
która brzmi w pamięci
zniekształcona teraz fałszywą  nutą

nasze słowa uśmiechy czułość 
są  jak zimne szkło
które rozpada się we wspomnieniach
kaleczy marzenia
odrzuca obrazy

próbuję ruszyć wskazówki zegara
które przywarły do tarczy
by wprawione w ruch 
zaczęły odmierzać nowy czas