często słyszę to pytanie, bo jest grupa osób, która systematycznie czyta mój blog, ale sytuacja w kraju jest tak trudna i niepewna, że nie mam ochoty na pisanie. Moje myśli zajmują ważne sprawy, bardzo dokładnie obserwuję to co dzieje się wokół. Poza tym usługi medyczne sięgnęły dna, czego nie da się nie zauważyć. Bardzo ważną wizytę lekarską przesunięto mi o pół roku, czyli muszę czekać 2 lata. DWA LATA. Nie „zadzwonił do mnie lekarz z pytaniem o zdrowie”, jak obiecywano, ale pielęgniarka, która z poczuciem winy poinformowała, że wszystkie wizyty przesuwają o pół roku. Starałam się zdjąć z niej ciężar tej wiadomości, bo cóż ona jest winna. Kilka lat temu zrobiło się jakoś lepiej, wprowadzono system komputerowy, zniknęła nerwowość i kolejki do rejestracji i do głowy mi nie przyszło, że za moment będzie aż tak źle. Moja sprawa jest bardzo ważna, ale ogrom ludzi ma jeszcze poważniejsze problemy ze zdrowiem. Mam świadomość, że to tylko ułamek jakiejś wielkiej gry, której celem jest zniszczenie.
Wiele lat temu mądry kolega taką wizję usiłował mi przekazać cytując słowa, że „polskość to nienormalność”, ale ja byłam oburzona, że opowiada jakieś bzdury. Dzisiaj wiem, że miał ku temu podstawy. Nie wizjoner. On po prostu wiedział więcej.
